สามัญ..ซน

ขณะที่หลายคนกำลังวิ่งไล่ตามความฝันและใขว่คว้าอนาคตที่เจิดจรัสเรืองรองมาครอบครองใว้กับตน โดยบางครั้งอาจจะลืมอดีตที่เค้าจากมา หรือ"ที่มา"ของเค้า แต่ก็ยังมีบางคน ที่ยังคง....ไล่ตามอดีต ? หลายคนได้ยินคำนี้คงร้องถามด้วยความสงสัยว่า " เมิงจะไล่ตามได้ยังไง อดีต อ่ะ ไอ้บ้า!! "

 ใช่ครับ. . . อดีตมันเป็นสิ่งที่ผ่านพ้นมาแล้ว กลับไปแก้ใขไม่ได้ และจะยิ่งเปล่าประโยชน์มาก ๆเลย ถ้าจะคิดถึงมัน แต่สำหรับผม  ผมคิดว่าตอนนี้เรื่องราวในอดีตมันมีอิทธิพลต่อผมมากเหลือเกิน มันทำให้สมองของผมที่คิดถึงแต่อดีต ผมคิดถึงเด็กผู้ชายคนนั้น คนที่วิ่งเล่น อยู่ในท้องนาในสวนปาล์ม ในสวนยาง อยู่กินสรวลเสเฮฮากับเพื่อนๆ ใช้ชีวิตอยู่ในรูปแบบของเด็กมุสลิมปักษ์ใต้ที่มีความสุขเป็นอันดับต้นๆ ของประเทศไทย (กูเชื่ออย่างนี้ ! !) มีญาติพี่น้อง มีความรักกันมีความจริงใจต่อกัน . . . . . . . . . . แต่วันนี้ยิ่งผมใล่ตามใขว่คว้าความฝันของผมมากเท่าใหร่ มันก็ทำให้เรารู้สึกว่าเรากำลังทิ้งห่าง   และเดินออกจากตัวตนที่แท้จริงของเด็กผู้ชายคนนั้นเฮ้อ....ใช่ ผมคิดถึงอดีต คิดถึงตัวผมเอง