ไดอารี่ : แวะพักริมทาง
posted on 24 May 2010 05:11 by nattagarn. . . . . ด้วยเหตุบ้านการณ์เมืองที่มั่ว ๆ กันอยู่ ทำให้เดี๋ยวนี้ไม่ค่อยมีเวลาที่จะคิด เขียน อะไรที่มันออกมาจากตัวเรา สักเท่าใหร่ พูดง่าย ๆ ช่วงนี้ผมกำลังรู้สึกเศร้าไปพร้อม ๆ ประเทศไทยและคนไทยหลาย ๆ คน ว่าแล้วก็อยากจะหยิบเพลงเก่า ๆ ขึ้นมาฟังให้กำลังใจตัวเอง สักเพลงนึง . . . แน่นอนครับ วงโปรด " มาลีฮวนน่า " แล้วนั่งวาดภาพ ๆ นึง ( ซึ่งปกติไม่ค่อยวาดภาพหรอกครับ ) และสะดุดใจกับประโยค ๆ นึง ของเพลง " มุดก้อนเมฆ " . . . . . . . . . . . . . . . . . .
. . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . .
- แล้วผมก็เขียนเอนทรี ๆ นึง . . . ที่คุณกำลังดูอยู่นี่แหละครับ -
________________________________________________________
_____________________________________________________
กับเส้นทางที่ดูห่างทุกที
กับนทีเปลี่ยนผันวันวาน
ยิ่งเนื่นนานยิ่งดูห่างลับไกล
เหมือนเมฆลอยเคลื่อนไป . . . ลับหาย
__________________________________________________
ปล. ความหมายของมัน ก็คงจะอยู่ในเรื่องราวในตอนเก่า ๆ ของบล็อกนี้แหละครับ
วันวานผันเปลี่ยนไป แต่นทียังคงไหลลงสู่ที่ต่ำเสมอ..
เหมือนว่าเมฆอยู่แสนไกล..ก่อตัวแล้วลับหาย..
แต่สิ่งที่ทิ่งไว้ คือฝนอันชุ่มฉ่ำในหัวใจเรา..
ปล.ไร้ซี่งความหมาย..
#1 By [MV] biZKit on 2010-05-24 12:06