ไดอารี่ : แวะพักริมทาง

posted on 24 May 2010 05:11 by nattagarn
. . . . . ด้วยเหตุบ้านการณ์เมืองที่มั่ว ๆ กันอยู่ ทำให้เดี๋ยวนี้ไม่ค่อยมีเวลาที่จะคิด เขียน อะไรที่มันออกมาจากตัวเรา สักเท่าใหร่  พูดง่าย ๆ ช่วงนี้ผมกำลังรู้สึกเศร้าไปพร้อม ๆ ประเทศไทยและคนไทยหลาย ๆ คน ว่าแล้วก็อยากจะหยิบเพลงเก่า ๆ ขึ้นมาฟังให้กำลังใจตัวเอง สักเพลงนึง . . . แน่นอนครับ วงโปรด " มาลีฮวนน่า " แล้วนั่งวาดภาพ ๆ นึง ( ซึ่งปกติไม่ค่อยวาดภาพหรอกครับ ) และสะดุดใจกับประโยค ๆ นึง ของเพลง " มุดก้อนเมฆ " . . . . . . . . . . . . . . . . . .
 
. . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . .
 
- แล้วผมก็เขียนเอนทรี ๆ นึง . . . ที่คุณกำลังดูอยู่นี่แหละครับ - 
        
________________________________________________________
 
 
_____________________________________________________
 
กับเส้นทางที่ดูห่างทุกที
 
กับนทีเปลี่ยนผันวันวาน
 
ยิ่งเนื่นนานยิ่งดูห่างลับไกล
 
เหมือนเมฆลอยเคลื่อนไป . . . ลับหาย
 
 
__________________________________________________
 
ปล. ความหมายของมัน ก็คงจะอยู่ในเรื่องราวในตอนเก่า ๆ ของบล็อกนี้แหละครับ
 
 

Comment

Comment:

Tweet

เก่งมาก

#7 By sak (118.173.175.44) on 2010-10-02 03:28

เจ๋งหว่ะเพื่อน

#6 By แอนน่เวลล (117.47.239.10) on 2010-06-05 20:24

ได้อ่านทุกเรื่องที่เขียน แล้วเข้าใจเลยว่า คนที่เข้าใจชีวิตเป็นยังไง.....เขียนได้ดีมากก ไอ้น้องชาย....เดินไปข้างหน้าอย่างเข้มแข็ง แต่จงระลึกถึงอดีต ถังมันไม่ย้อนกลับแต่มันยังอยู่กับเราไม่ไปใหน

#5 By Jaa NonG (180.180.89.134) on 2010-05-31 15:02

^

^

^
อ้าว จ๊ะน้อง
อิ อิ จำใด้ครับ
ขอเมล์ จะ๊น้องหน่อย

#4 By มอล on 2010-05-29 20:34

จำกันได้ไหม บังเอิญผ่านมาเจอ โตขึ้นน้ะเรา
จ๊ะน้อง(เขาไคร)

#3 By จ๊ะน้อง (125.27.87.105) on 2010-05-29 19:47

อยากไปลองฟังดูบ้างจัง

#2 By katak on 2010-05-24 14:27

เพราะมีเส้นทางเราจึงต้องดำเนินไป..
วันวานผันเปลี่ยนไป แต่นทียังคงไหลลงสู่ที่ต่ำเสมอ..
เหมือนว่าเมฆอยู่แสนไกล..ก่อตัวแล้วลับหาย..
แต่สิ่งที่ทิ่งไว้ คือฝนอันชุ่มฉ่ำในหัวใจเรา..

ปล.ไร้ซี่งความหมาย..

#1 By [MV] biZKit on 2010-05-24 12:06